for the ♥ of notes

Geen zin in zen

Personal

In mijn intro-post ‘Alledaagse Magie’ heb ik het nog vol goede moed over het opmerken van een positieve ‘shift’ in mijn denken. Nu weten de lezers die me al enkele domeinen achterna gehold zijn, dat een dergelijke shift toch wel gewenst was/is.

In de intro-post geef ik dan ook eerlijk toe dat ik wel wat uitdagingen ben aangegaan en zal moeten blijven aangaan om een leven te kunnen leiden dat voor mij ‘zin’ heeft.

Ik heb in die ietwat grootmoedige post echter niet gelogen – geen woord.

Toch zit ik er nu weer ‘blasé’ bij: de positieve stapjes vooruit en alle zaken waar ik dankbaar voor mag zijn (de alledaagse magie, dus -) komt lang niet altijd ‘binnen’.

 

 

Een dikke maand geleden -nog in mijn ‘positieve vibe’ verkerend- zei ik vol enthousiasme ‘ja’ tegen wat een nieuw avontuur en een flinke stap vooruit zou moeten worden: Mijn vriend vond in de brievenbus een folder met een aanbod voor zen-meditatie – een dorp verderop.

Omdat vriendlief weet dat ik gefascineerd ben door de oosterse denkwijzen (mijn allereerste blog -3 jaar geleden begonnen- droeg de naam ‘Elizenn’, godbetert) schoof hij de folder onder mijn neus; er verder niet veel van verwachtend.

 

 

Ik overwoog het in eerste instantie ook bij lange na niet:
Ik en nieuwe dingen doen? Neuh.. al láng niet meer..

Me op die gedachte betrappend vond ik het wel ‘welletjes’ geweest met mijn slachtoffer-gedoe en mijn passieve/depressieve (levens)houding besloot ik: Ik zou mezelf een poepie laten ruiken!

Zo gezegd, zo gedaan: de zen-lerares stuurde me instructies op (losse, rustig gekleurde kleding dragen, geen mobieltje op zak e.d.) en sloot af met: “tot over twee weken!”.

 

 

De eerste week in de aanloop naar de eerste les ging nog goed. De tweede week sloeg de twijfel (zoals gewoonlijk) toe: Zal ik hier wel goed aan doen?.. Wat nou als ik een té grote lastpost blijk als zen-leerling?

Toen timing toesloeg en mijn medicatie tijdelijk niet meer leverbaar bleek – waardoor ik met lichamelijke ongemakken (lees: pijnnnnn!) kwam te zitten, vroeg ik de zen-docente dan ook of ik later mocht instromen.

Dat mocht – maar dan zou ik wél moeten oefenen met stil zitten, gezien we tegen de tijd dat ik in zou stromen aan een uur lang ‘stilzitten’ zou moeten kunnen volbrengen.

 

 

Ik heb het écht geprobeerd..

Maar voor iemand die geen tv kijkt – simpelweg omdat ze niet langer dan een kwartier voor couch-patato kan spelen, is een uur wel érg lang.

Sterker nog: Na nog geen 5 minuten bereikte ik een staat die volledig tegenovergesteld tot ‘zen’ stond! Ik kreeg de neiging de haren uit m’n hoofd te trekken, te janken als een klein kind en/of de fles wodka die er al 3 jaar staat (gaat dat spul over de datum, eigenlijk?) achterover te slaan.

Toen ik eenmaal besloot van het zen-avontuur af te zien kon ik pas weer (schijn?)ontspannen. Langzaam trokken de maantjes die ik met mijn nagels in mijn handpalm had gezet weer weg.

 

 

De Anne die ik nu ben en de Anne die Elizenn opzette, verschillen als dag en nacht van mekaar.. Ik denk dat mijn grootste blokkade werd gevormd door de angst de Elizenn-Anne tegen te komen, naarmate ik in mezelf zou keren.

De Elizenn Anne zou namelijk enorm schrikken van de Anne die ik nu ben. Maar of ze enorm kwaad zou worden – of me juist lieve woordjes toe zou spreken…(?) Beide opties joegen me in een rotvaart in paniek-modus.

 

 

Vooral ‘bezig blijven’ dus (met talloze slapeloze zwerf-nachten van dien) – en pas stil gaan zitten wanneer de wervelwind aan gedachten in mijn hoofd (eindelijk) eens gaat liggen.

 

 

Waarom ik dit met jullie deel?

Omdat ik weet dat ik hier niet enorm ‘raar’ in ben. Zát mensen die zichzelf voorbij zijn gerend en de weg niet meer terug weten te vinden en/of durven te nemen. (ook) Voor die mensen heb ik hieronder twee linkjes geplaatst naar 2 oude posts – nog uit het ‘Elizenn’-tijdperk..

In de hoop dat je er wat aan hebt/het je even ‘stil’ doet staan!

 


Involutie – Handleiding bij je innerlijke zoektocht

Is dit alles? – Een (korte) oude post die het ‘niet kunnen stil staan’ verduidelijkt


 

Hoe ‘zen’ (in de breedste zin van het woord) ben jij?

 

 


AnneAelise

26 • NotitieNerd • Opper-Chaoot • Tarotiste • Nachtbraker • Filosoof-ish • Perfectionistisch • Creatief • Professioneel Overdenker • Samenwonend • Impulsief / Spontaan • Nieuwsgierig • Grofgebekte (semi)Hippie • KattenVrouwmens • Social-Medially Awkward • Open-Minded • Vestionista • Altijd benieuwd naar jouw '2 cents' dus laat vooral een berichtje achter :) ♥

Comments
  1. Jammer dat mensen die zichzelf “zenleraar” noemen, eisen dat beginnende mediteerders onmiddellijk een uur kunnen stil zitten. Dat kan ook helemaal niet.
    Zen mag nooit iets eisen of druk opleggen, dat heeft een averechts effect (zoals je ook schrijft). Het zijn die zogenaamde “leraren” (lees: geldzuigers) die waardevolle zaken omvormen tot kwakzalverij. Jammer!
    Je hebt veel gelijk dat je daar niet mee verder doet.

    Vriendelijke groet

    1. Ah, ergens toch fijn die gedachte zwart op wit terug te zien, en gesproken vanuit ervaring ;).. Dankjewel :) Ik kijk in het vervolg wel uit, maar ‘t blijft kaf van ‘t koren scheiden, zoals je vast weet. Jammer!

  2. Ik heb nog nooit aan zen gedaan en zie er ook geen reden toe. Een uur stil zitten in opdracht? Een uur stil zitten kan ik best, maar een uur stil zitten in opdracht niet. Dan gaat er overal wat jeuken, komen er allerlei gedachten op welke mij mee voeren een meer van dat soort gedoe. Niks mis met zen en andere meditaties, maar ik laat het aan anderen over. Ik vind het gekunsteld voor iets wat van nature al in de mens aanwezig is.

    1. Dankjewel voor je ‘frisse kijk’ op meditatie :) Iedereen gaat er tegenwoordig prat op, dus deze reactie zag ik niet 1-2-3 aan komen ;) Dat ‘jeuken’ heb ik eigenlijk sowieso wel, ‘onrust’ noem ik dat, constant.. – vandaar dat ‘zen’ me wel een goed idee leek.. Voor nu houd ik het op mijn pret-sigaret (hoewel dat ook weer voors en tegens heeft, natuurlijk :P)

      1. Mwoahh, Anne…weet je wat het is? Het is niet zo dat die Zen-gasten ongelijk hebben. Ze zoeken naar de kalmte, stilte in je zelf. Het punt is alleen: dat is al in ieder mens aanwezig, dus ook in jou. Je kan niet zoeken naar iets wat er al is! Nu staan ze eigenlijk met een pistool op je hoofd te dwingen te zoeken naar iets wat er al is. En dan heb jij nog een wolkenhoofd ook!

        Het komt allemaal vanzelf wel goed en anders maar niet. Je bent het zelf die de stilte tegen houdt en dat hangt samen met je problematiek. De stilte kan je verder helpen met geschonken intuïties, maar omdat de stilte onbereikbaar is komen de intuïties ook niet om je verder te helpen. Dat is zo’n beetje de vicieuze cirkel waar je in zit. En zelfs mét een geschonken intuïtie ben je er nog niet. Het is soms erg moeilijk om intuïties te volgen. En dan lult iedereen ook nog tegen je aan met goede raad. (Zoals ik dus) Volkomen hopeloos dus. En dat is goed, want de mens moet “bepaalde dingen” mee maken om in spirituele zin verder te komen.

        En mijn spellingscontrole doet het hier niet, grrrr

        Grrrroetjes;-) (Ik was je even kwijt)

        1. Blij dat je me weer gevonden hebt! :)

          Ik begrijp wat je bedoelt. Sterker nog: ik wéét wat je bedoelt.. Ik ken de overtuiging dat wanneer je op spiritueel vlak heldere ‘intuities’ mag ontvangen – je deze nooit meer kan ‘on-ontvangen’. Mijn verwachting is dan ook dat je me niet gelooft wanneer ik zeg: ik weet wat je bedoeld. Dat maakt je reactie niet minder hopeloos, gezien ik het verstandelijk wel al weet, hehe.. ;) Voor mij is het vooral frustrerend: ik lees een glimps van wat ik ooit ‘had’. Een vicieuze cirkel is het namelijk niet, want ik ben ‘t nu (even?) helemaal kwijt! Gelukkig waart er in mij nog een restje rond dat me verteld dat ik het heus wel weer terugvind. ‘t Is alleen kwestie niet te hard op zoek te gaan inderdaad (wat gezien de frustrerende disconnectie soms best lastig is). The sound of rain needs no translation. Dus gewoon luisteren en niet naar allerlei woordenboeken graaien :P

  3. Oeps! Een nieuw blogje!
    Ik weet niet waar het aan ligt maar ik heb nu al vaker opgemerkt dat ik geen mailtjes meer ontvang wanneer je een nieuw blogartikel hebt gepubliceerd. En dan hangt het dus af van mijn ‘nieuwsgierigheid’ om (weer eens) even te komen ‘buurten’ hoe het hier gaat.
    Dit was voorheen wel! En in mijn WordPress sta je ook tussen de sites die ik volg en dus op mijn blog vermeld.
    Wat wel een probleem is (waar het aan ligt waarschijnlijk): Als ik je ‘Deze blog volgen’ link aanklik, krijg ik een foutmelding dat dit niet kan… Vreemd.
    Maar goed, vaker terugkomen dus. ;-)

    Zen…
    Naar mijn weten een ‘gevoel van rust in en met jezelf’… Kort simplistisch samengevat.
    Meerdere (kleine) boekjes en stukjes over gelezen.
    Maar wat Zwerver al zegt: ‘die opdracht he’…
    Alles wat ik ‘moet’ doen als zijnde ‘nodig’ om een bepaalde staat van… iets… te bereiken, dat werkt niet voor mij.
    En daarbij heb ik ook het gevoel wat Internettoerist ook heeft. Niet alleen bij ‘zenleraren’ maar bij alle als paddenstoelen uit de grond geschoten ‘new age’ clubjes, workshops en andere bijeenkomsten.
    Zelfs de ‘reiki-master’ die mij wel even zou gaan ‘coachen’ (geadviseerd door iemand van Vivenz…) laat me nu al 2,5 maand wachten op antwoord. Hij zou het ‘druk’ hebben… Volgens mij heeft hij ‘zen-meditatie’ nodig om tot rust te komen om de nodige afwegingen te kunnen maken… ;-)
    Mijn buurman schijnt er ook iets mee te doen.
    Vanwege geregelde spanningen ook vanuit z’n werk.
    Als ik hem wel eens vroeg hoe het gaat, “beetje op rust gekomen” of zo, antwoordt hij vaak met “Ja prima, voel weer helemaal ‘zen’!”
    Nou… Gefeliciteerd dan maar. Tot ‘zens’. :-P

    Wat mijn innerlijke rust betreft:
    Dat gaat bij mij de laatste weken onwaarschijnlijk goed. Zelfs ondanks soms opkomende spanningen.
    Die vloeien zo snel weg… Heerlijk.
    Ook zonder zen kan dat gewoon. Natuurlijk. ;-)

    (Oh ja, weer even wennen… je nieuwe blog-thema. Beetje ‘zwart-wit’. Maar wel ‘crystal clear’ en zeer prettig leesbaar. :-) )

    1. n Hoop herkenbaars – wat is dat toch met die ‘coaches’? te druk met …?? Hulp komt er iig niet van! ‘Moeten’ ben ik inmiddels wel gewend trouwens.. ik ‘moet’ zo veel van mezelf. Daar kan nog wel wat zen bij ;) hehe. Fijn te lezen dat jij wel in lekker rustig vaartwater dobbert , t is je gegund!!

      Ik weet trouwens niet wat er mankeert aan m’n site, er morrelt en rammelt wel meer aan.. érg frustrerend. Zoals je op FB misschien al hebt gezien ben ik een 2e projectje gestart – geheel ontmoedigd dit gedoe voort te zetten dankzij alle mankementen. Voel je trouwens niet verplicht me op project 2 op te zoeken, da’s niets voor jou (heb ik van horen zeggen) :P..

      Hoe nu verder(?), daar maak ik me een andere keer druk om. Dichter bij zen dan dat kom ik nu niet :)
      wel tot snel, want ik kom zeker nog eens bij jou buurten!

  4. Haha, als ik je zo lees kun je beter een keer naar het Lorelei-festival gaan (die gaan met blote borsten rondrennen en gillen enzo ;-))

    Och, ik heb ook heel vaak dat ik ergens aan begin en dat het dan to-taal niet bij me past. Overigens weet ik niet of Zen hoort bij meditatie, maar bij meditatie gaat het er juist om dat je niet oordeelt over jezelf. Als je wilt mag je gewoon al rondrennend en haren uit je hoofd trekkend mediteren (als je je ogen maar open houdt dan ;-)) Het gaat erom dat je je er vervolgens niet druk om maakt dat je dat graag wilt (en je pijnlijke hoofdhuid observeert zonder oordeel :P)

    1. XD Ik ben in het openbaar nogal gehecht aan mijn BH, dus ik pas ;)

      Als ik het goed heb, zijn er meerdere vormen van meditatie, in de Zen traditie draait de meditatie (één van de paden die volgens de Zen naar verlichting leiden, ‘n ander pad is via zogenaamde ‘koans’) inderdaad om het observeren maar óók om concentratie. Dit is zo’n beetje hoe ik het me herinner – de tijd dat ik over Zen schreef en er over las is al láááng voorbij, gezien ik er destijds al helemaal niet aan toe was (nu nog steeds niet helemaal :P).. Mocht je er dus meer over willen weten, ga dan niet op mijn amateur-woord af, haha ;)

      Leuk dat je meteen na de afloop van oktober (en dus je kluizenaar-challenge) komt buurten, ik ben erg benieuwd hoe het je is bevallen dus ik kom zo ook even bij jou loeren ;) Groetjes!

  5. Heb je al eens aan gibberish meditatie gedacht, Anne? Daar moet letterlijk niets, alleen normaal doen en stil zijn is verboden. (Dus toch nog een klein gebodje, lol) Ik heb het zelf nooit gedaan en ken ook niemand die het doet, maar het lijkt me wel een aparte ervaring om in een klein groepje gek te doen, wartaal uit te slaan of weet ik veel wat. Het doel is wederom dat er geen doel is. Dat doel heet stilte. Het is een oosterse meditatie welke door soefi moslims wordt gebruikt.

    Door het ongeremde schreeuwen, raar praten, zingen, janken of bedenk het maar, stroomt je mind leeg en verval je vanzelf in de stilte. Zolang je maar blijft waarnemen (bewustzijn). Overigens heb ik ook ooit aan mantra zingen gedaan in een groepje. Dat was wel leuk. (Ik zing als een valse kraai) Jezelf ongeremd laten gaan in een groepje met relatief onbekende mensen doet wat met je. Je kan ook onbeperkt oefenen in “uit volle borst zingen”. Letterlijk met je longen/borst het uitbarsten in zingen en niemand die raar opkijkt.

    Je kan zoiets ook op een openbare plek doen, maar de kans zit er dan in dat je opgepakt en afgevoerd wordt;-)

    1. Hahaha, ach.. ‘t zou niet te eerste keer zijn xP

      Ik kan zeggen dat ik die methode al eens heb mogen uitproberen! Met drama en fysieke-therapie, dat wel (ironisch genoeg, gezien je slotzin ;) ). Geen idee of de uitvoering ervan ‘legit’ was, maar het hielp enorm bij het bewust worden van de onzinnigheid (bij gebrek aan een betere beschrijving) van mijn gedachten. Al die stemmetjes kaatsten tegen het niets (of gingen er juist in op?..) – geen reactie. Allicht; wat moet je met dat eeuwige gezeur? :P Helemaal door ‘lopen’ – het niets in.. Dat wilde nog niet helemaal lukken. Maar ik kan me dus voorstellen dat zoiets veel baat kan brengen :)

      Zingen doe ik trouwens te pas en te onpas – vaak tot het ongenoegen van mijn omgeving… Al is het uiteindelijk ook voor hún bestwil ;) Groetjes van een mede valse kraai :P xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *