for the ♥ of notes

Involutie

 

 

Voorwoord

Deze post schreef ik in de tijd dat ik nog blogde op elizenn.nl, nu zo’n 3 jaar geleden.

Het merendeel is nog ‘origineel’, maar daar waar tegenwoordig op dit blog verwarring zou kunnen ontstaan (door missende links/missende eerdere posts die destijds wat nodige info boden) heb ik ervoor gezorgd dat het logje ook hier tot zijn recht komt.

 

Lastig Logje

Ik moet toegeven dat ik zelf een haat-liefde relatie heb met dit logje. Niet alleen vanwege de confronterende inhoud, maar ook omdat ik na het posten van dit log opeens ‘op’ was.. “Dit was het dan.” – Dacht ik toen ik op ‘publish’  had geklikt.

De vraag waarmee ik liep toen ik aan Elizenn was begonnen, had ik door middel van dit logje zelf beantwoord (natuurlijk met wat (flinke) duwtjes in de juiste richting via de reacties – vooral de reacties van Internettoerist -mijn eerste volger- bleken erg nuttig en behulpzaam.

In plaats van meteen met het inzicht -beschreven in deze post- aan de slag te gaan, zocht ik in het wilde weg naar een uitvlucht. Onder andere door een ‘frisse start’ te maken op een gloednieuw blog (en nog een, en nog een, en nog een..).

 

Nu, hier op anneaelise.nl, wil ik de post alsnog graag met je delen.

 

Ik hoop dat niet alleen ik iets aan deze post heb (‘t dient toch wel verrekte goed als ‘reminder’!), maar dat jij ook wat kan met de -zware- inhoud. Of het je enkel aan het nadenken zet of dat je er mee aan de slag gaat :)

 

 

 

Involutie
Het innerlijke (spirituele) proces van groei

 

 

De Strijd tussen Jij en Jezelf

Involutie heeft alleen een kans van slagen wanneer je een scherp beeld op jezelf hebt. Zoals je ogen een hoop informatie missen, zo doen ook je gedachten dat. Jezelf trainen de kleine veranderingen binnenin op te merken helpt je uiteindelijk jezelf beter te leren kennen. Maar het komt niet op alleen praktische zaken neer, je zult vooral bezig zijn met het overwinnen van jezelf.

Dat klinkt misschien heel raar, omdat jij en jezelf dezelfde persoon zijn, maar vrijwel iedereen is in strijd met zichzelf. Vervreemding speelt een enorme rol bij dit verschijnsel. Men past zich eigenlijk altijd aan; aan andere mensen, de maatschappij, de omstandigheden. Al snel is onze ware ik verdwenen; bedolven onder een verscheidenheid aan maskers/overlevingsstrategieën.

Contact met je ware ik is niet meer zo gemakkelijk aangezien je er überhaupt nauwelijks mee in contact hebt gestaan. Al vanaf kleins af aan heeft die relatie onder vuur gestaan, en is uiteindelijk ‘in vlammen opgegaan’.

 

 

 

Zelfonderzoek

Vanwege de ontbrekende relatie met je ware ik, heb je ook geen idee meer van wat het betekent om jezelf te zijn. Iedereen roept dat hij zichzelf is; waarschijnlijk om wederom iets te bewijzen aan anderen, namelijk dat ze dúrven.

Je moet inderdaad dúrven; zelfonderzoek laat je inzien welke belangen je nou écht nastreeft, waarom je denken en je handelen niet overeenkomen en waarom je je zo leeg voelt, je iets ‘mist’.

Je hebt er al die tijd namelijk alles aan gedaan om niet naar jezelf te hoeven kijken. Naar jezelf kijken is redelijk pijnlijk wanneer je handelen je intuïtief al niet bevalt. Doorgaans is het gemakkelijker het bij ‘simpele’ gedachten te houden zoals bijvoorbeeld oordelen.

Maar omdat we onze behoefte aan wezenlijke gedachten negeren en onze diepere gevoelens, behoeften, emoties en motivaties niet kennen, voelen we ons leeg.

 

 

Leegte & Externe Invulling

Om die leegte te vullen zoeken we om ons heen, buiten onszelf. Sommigen beginnen een queeste naar roem, succes, macht of een andere waarde waaruit zij bevestiging en zekerheid halen.

Anderen zoeken het in excessen: overmatig eten, drinken, drugs gebruiken, werken, geld uitgeven, sporten, veel verschillende lichamelijke contacten aangaan of onnodige risico’s nemen, je agressief uiten, een obsessie of angsten ontwikkelen, in bed blijven liggen of jezelf compleet isoleren oftewel; ongezond gedrag vertonen ook al wéét je wat het met je doet..

Dat doen we natuurlijk niet zomaar; we storten ons op ons werk, hobby of onze studie en/of zoeken ons heil in excessen om maar zo in de beleving op te gaan dat de werkelijkheid, inclusief wij en onze leegten, even niet meer bestaan.

 

 

Oordeel Niet – Denk door

Als je eerlijk naar jezelf kijkt bij het lezen over leegte en eventueel toe durft te geven dat je één van de bovenstaande strategieën toepast ben je niet alleen erg moedig, maar wellicht ook één stap dichterbij zelfkennis dan de ontkennende groep (al kan het natuurlijk ook zo zijn dat jij de oorzaak van de leegte al hebt aangepakt).

Toch kan het handig zijn je overtuiging te sterken voordat je alles dat je voor waar hebt aangenomen in twijfel gaat trekken.

De mens is er op ingesteld zichzelf te ‘beschermen’, en zal dit ook doen door middel van oordelen en excuses. Als jij op de vragen in bovenstaand stukje ‘ja’ of ‘nee’ hebt geantwoord met een gedachte erbij zoals ‘dat zijn slechte/beschamende/zwakke gewoontes’, dan heb je een oordeel geveld en waarschijnlijk niet verder nagedacht over bijvoorbeeld de diepst gelegen reden voor zulk gedrag of over de behoeften waar op die manier aan voldaan worden.

 

 

 

Verbinding

We zitten dus flink gevangen in onszelf, in ons ‘valse zelf’. De beste (en enige?) manier om uit die gevangenis te breken zou zelfkennis zijn. Wanneer je jezelf kent, ken je ook de waarheid, het één zijn, omdat jij het één zijn bent.

Soms vangen we intuïtief een beeld op van die eenheid, op zo’n moment is er een rust en ben je alleen je gedachte, je gevoel en je gewaarwording. We voelen we ons even stil, kalm, vitaal, verbonden en één.. Je beseft dat jij die rust en kalmte bent, dat jij die vitaliteit bent en dat jij het waarnemen bent.

Maar na een fractie van een seconde nemen de wereldse zorgen, angsten, maskers en problemen het weer over en ben je weer jij, en de rest de rest. Zo blijft de kloof bestaan; de kloof tussen jezelf en je ware zelf, de kloof tussen je denken en handelen, de kloof tussen jij en ‘de rest’.

Dat ‘jij’ kan alleen maar bestaan wanneer de rest ‘de rest’ is, in eenheid bestaat er geen jij. Toch lijken we een (klein) besef van eenheid te hebben, want uit onderscheid alleen ontstaat geen liefde. We zien onszelf toch in elkaar, wat getuigt van verbintenis.

 

 

 

Overleven of Liever Leven?

Zelfkennis doe je niet alleen op door je innerlijke roerselen te analyseren en te rationaliseren. Alhoewel rationeel nadenken erg belangrijk is bij het voorkomen dat je met je emoties meegesleept wordt, moet je vaak gewoon ervaren.

Die vliegensvlugge momenten waarop je even in contact hebt gestaan met de eenheid, zoals in bovenstaand stuk beschreven, kun je creëren. Je breekt dan even los van je valse zelf; je ego (het ego dat behoefte heeft aan controle, zich wilt aanpassen, zich op ongezonde manieren beschermd en eigenlijk alleen maar wilt overleven).

Je kunt door middel van meditatie oefenen in het tijdelijk loslaten van dit ego, oefenen in gewoonweg ‘zijn’; het bereiken van een ‘puur bewustzijn’: door één te worden met dat wat is en ons af te vragen wie ‘dat wat is’ eigenlijk waarneemt ervaar je jezelf op een heldere en vredige manier één met alles.

 

 

 

Innerlijk Leven: De Kern van het Onderzoek

Constant in een puur bewustzijn verkeren is voor de gemiddelde mens niet weggelegd. Daarom zal je de rest van je zelfkennis op moeten doen door na te gaan wat er binnenin je gebeurt en door die innerlijke verschijnselen te onderzoeken.

Je hoeft de buitenwereld natuurlijk niet compleet te negeren, maar het zou handig zijn als je stopt met het pogen te vullen van een eventuele leegte. En als je je niet zozeer richt op de ‘buitenwereldse’ zaken die iets bij jou teweeg brengen, maar je juist richt op wát het bij je teweegbrengt, raak je langzaam bekend met je innerlijke dynamiek.

 

 

 

Vrijheid – Geen Mening

Door open te blijven staan voor onze gevoelens en ze te onderzoeken en ook vooral te ervaren, raken we vertrouwd met ons innerlijk leven en kunnen we een liefdevolle houding ontwikkelen.

Het oordelen over gedachten en gevoelens helpt ons niet verder; het zal ons alleen maar in de weg staan aangezien we die gevoelens en gedachten door over ze te oordelen weer ‘wegstoppen’ in plaats van ze te observeren.

Je hoeft niet overal een mening of oordeel over klaar te hebben, je hoeft je niet met anderen te bemoeien, je hoeft je niet te verantwoorden. Sterker nog; je ‘hoeft’ niets!

Dat besef zal je vitaler, sensitiever en aandachtiger door het leven doen gaan. Je bent vrij om jij te zijn, om in het pure bewustzijn te verkeren. Je bent onderdeel van de eenheid.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *