Waarden – Leef jouw filosofie

Waarden – Leef jouw filosofie

by AnneAelise

Weten waar je voor staat – is dat niet hartstikke van belang?..  ‘Staan voor waar je in gelooft’ – is in mijn ogen een bewonderenswaardige eigenschap – en ‘t is een ‘logisch’ -maar daarom niet meteen een vanzelfsprekend- gevolg op enkel het ‘weten’ waarin je gelooft..

Maar ik denk dat alleen al ‘weten waar je voor staat’, al een mooi begin zou zijn.

Heb je je zogenaamde ‘kernwaarden’ (of ‘core values’) verwaarloosd, of is je überhaupt niet duidelijk welke waarden hoog in jouw vaandel staan..? – In deze post bied ik je handvatten om ze te (her)ontdekken, en er -rustig- aan mee aan de slag te gaan.

 

 

Wat zijn ‘Waarden’?

In deze post doel ik met ‘waarden’ op de zogenaamde ‘kernwaarden’. Deze kernwaarden zijn (ook wel) onze ‘persoonlijke waarden’: hetgeen dat voor ons het allerbelangrijkst is en ons leven ‘zin geeft’ of dat als brandstof kan dienen bij je zingevingsproces.

 

 

Waarom Waarden?

Wanneer je je persoonlijke waarden kent en naar deze waarden leeft, zal je hoogstwaarschijnlijk een sterker gevoel van ‘betekenis’ en vervulling / voldoening ervaren.

Daarbij herstel je door naar je waarden te leven je balans tussen voelen, denken en doen: Je leeft immers naar jouw eigen (levens)filosofie – in plaats van naar de waarden (en / of normen) die je van buitenaf zijn opgelegd / aangepraat.

Ook maakt het kennen van je waarden het maken van beslissingen, het bepalen van je prioriteiten (en daarmee het opstellen van bijv. een planning / to do-lijst) en het stellen van sterke intenties en  doelen (waar je écht motivatie voor hebt) er een stuk gemakkelijker op!

Tot slot nodigt het (her)ontdekken van je kernwaarden je uit je achterliggende gevoelens, gedachten en overtuigingen (en motivaties) te onderzoeken: De kans is namelijk groot dat wanneer je straks al je eigen waarden helder (en op een rijtje) hebt, je inziet dat je lang niet altijd naar je persoonlijke waarden leeft..

Zodra je deze verschillen tussen ‘voelen, denken en doen’ ontdekt.. Blijf dan niet al te lang hangen in de zelf-kritiek! Ook deze ‘errors’ vertellen een hoop nuttigs over jou: namelijk waar de pijnpunten liggen, waar je bang voor bent en/of welke beperkende overtuigingen je in je draagt.

 

 

Hoe (her)ontdek ik mijn waarden?

 

Emotie & Reflectie

Allereerst is het aan te raden na te gaan wanneer je emoties het hoogst op spelen. Neem er een notitieboekje of journal bij en beschrijf de momenten waarop jij érg emotioneel was (en eventueel ook in hoge emotie reageerde) en ga na waarom je emoties zo hoog op liepen.

Vaak duidt de achterliggende / diepere reden voor jou emotie -dus niet enkel de situatie / gebeurtenis maar zeker ook jouw associaties en innerlijke roersels- op een belangrijke waarde (die in de situatie die je hebt beschreven flink tekort werd gedaan / werd uitgedaagd)..

 

Ik zal twee voorbeeldjes uit mijn persoonlijke repertoire vissen:

Ik bedenk me wanneer ik voor het laatst intens verdrietig was.
Wel.. Dat was toen een vriendin na 12 jaar vriendschap dacht me eens flink de waarheid te kunnen vertellen (waarschijnlijk met goede bedoelingen, althans – dat hoop ik) en ze in één handomdraai ál mijn grootste pijnpunten (angsten, onzekerheden e.d.) wist in te drukken.

Het verdriet kwam dan ook vooral omhoog door de gedachte dat “zelfs de mensen die mij het beste kennen – mij niet zien voor wie ik écht ben en dat ik écht mijn best doe (en dan juist voor de mensen om me heen)”.

Uit deze verhandeling haal ik vooral de behoefte aan bevestiging en vooral de behoefte aan de veiligheid en vrijheid gewoon (mezelf) te kunnen zijn.

of:

Ik bedenk me wanneer ik voor het laatst zielsgelukkig was.
Nou, dat was toen we (vriendlief en ik) vanuit Limburg (familiebezoek) weer ons dorp in reden en samen uitgeput thuiskwamen – om bij het openen van de voordeur verwelkomt te worden door twee schatten van katten die dolblij waren ons weer te zien (en wij hen, natuurlijk).

Wat ik hieruit haal is dat een thuis(basis) -inclusief de aanwezigheid van mijn geliefden- heel erg belangrijk voor mij is.

 

Ontevredenheid

Ten tweede kun je ook alle hoofdgebieden van je leven nagaan en je afvragen: Ben ik hier tevreden mee?

De hoofdgebieden bestaan (meestal) uit:
Sociaal leven (familie, vrienden, liefdesrelatie(s)) • Werk en/of Studie / Intellectuele uitdaging • Gezondheid en Welzijn (zowel fysiek als mentaal/emotioneel) • Spiritualiteit / Zingeving en Persoonlijke groei/ontwikkeling • Omgeving (je (t)Huis, je woonplaats, je werkomgeving, etc.) • Mogelijkheden / Vrijheid (carrière, -genoeg- geld, bijscholing, reizen, contacten, bewegingsvrijheid e.d.).

Daarnaast is het verschil tussen ‘wie je bent’ en ‘wie je wilt zijn’ natuurlijk een érg duidelijke ‘clue’ wat betreft een eventuele ‘kink in de kabel’.

Mocht er ergens iets flink mis zitten; dan heb je meteen een aanwijzing richting hetgeen dat je wél wilt – en dus ook hetgeen dat je in dit gebied het belangrijkst vindt (eventuele kernwaarde, dus)..!

 

 

Hoe leef ik naar mijn waarden?

Ga je dagelijkse taken, plichten, prioriteiten en bezigheden na: Komen ze overeen met jouw waarden? Zo niet: welke stappen kun je ondernemen om wél naar je waarden te leven?

Ook tijdens je streven naar ‘t ‘leven naar je waarden’ kom je waarschijnlijk obstakels tegen. Verwaarloos deze kansjes tot reflectie niet!

Voel je je egoïstisch omdat je voor jezelf wilt kiezen (om zo je waarde(n) te implementeren)? → Ga na waarom je dat oordeel over jezelf velt en of dat oordeel overeen komt met jouw eigen filosofie.

Trek je je tijdens je streven té veel aan van wat anderen ‘wel niet’ van je denken? → Ga dan na vanuit welke behoefte / overtuiging die neiging rijst.

Denk je dat je iets niet kan / de zelfdiscipline er niet voor hebt? → Ga dan na welke beloning je huidige / oude gedrag je oplevert en waarom je daar meer waarde aan hecht dan aan je kernwaarde.

Enzovoorts..

 

 

Mijn Waarden-werkje

Zelf ben ik druk met mijn persoonlijke waarden bezig, gezien de wrijving tussen voelen, denken en het daadwerkelijke doen me enorm stoort en me soms zelfs ontmoedigt. Enkele jaren terug was ik érg principieel, idealistisch – mag je ook wel stellen en belichaamde ik mijn eigen filosofie.

Nu is het zaak na te gaan waar het ‘mis’ ging, waarom ik zo’n moeite heb de draad weer op te pakken en welke waarden ik inmiddels wellicht mag bijstellen.

 

 

Updates & Pokon

Want ook al zijn kernwaarden vaak van ‘definitieve’ aard: Het kan zeker geen kwaad ze zo nu en dan opnieuw onder de loep te nemen en je af te vragen of ze daadwerkelijk (nog) passen bij wie je op dat moment bent.

Je blijft je immers ontwikkelen – je groeit je hele leven door

Jouw waarden kunnen je daarin (wanneer ze ‘verouderd’ zijn) tegenhouden – Maar bij een regelmatige update zijn je waarden juist dé ‘pokon’ bij uitstek!

 

 

Welke waarden hebben zich in jouw hart geworteld?

 

 

6 comments

Harme van Kamp 28 september 2018 - 18:40

Een doorwrocht stuk. Ik kom er nog op terug. Zit nu te pielen op mijn smartphone, vandaar.

Reply
AnneAelise 28 september 2018 - 19:29

Dankjewel :) En eh.. héél begrijpelijk, geen doen met ‘n klein schermpje ;).. tot snel!

Reply
Harme van Kamp 28 september 2018 - 22:06

Mijn kernwaarden zijn in de loop van de tijd nogal veranderd.
In de 60er jaren was dat overduidelijk het pacifisme, maar nu kijk ik daar toch wel genuanceerder tegen aan.
Een van mijn kernwaarden nu zou ik de liefde kunnen noemen en dan in de breedste zin des woords.
Wat dat betreft ben ik echt een lucky man, maar ik probeer ook liefde te geven en het ook uit te dragen, al gaat het niet zo ver dat ik al in staat ben mijn vijanden lief te hebben.
Ik schreef het al eerder vanavond, het is een mooi en interessant stuk geworden. Echt iets waar jouw kracht ligt.

Reply
AnneAelise 29 september 2018 - 09:54

Mooie Waarde, liefde.. In pacifisme kan ik me ook wel vinden, maar dan ontstaat er als vanzelf (innerlijke) strijd – omdat er altijd strijd zal zijn. Dat je er wat grijstinten aan hebt toegevoegd is in die zin ook liefde tonen richting jezelf. Ik had niet verwacht dat je ‘vijanden’ zou hebben -vooral ook omdat je zo ‘vredig’ op me overkomt- maar dat je niet iedereen vol overtuiging lief kan hebben, daar kan ik zeker in komen. Al zou ik niet de eerste zijn die (nóg) een stoot uitdeelt – jij vast ook niet, schat ik zo in.. en da’s wat mij betreft ‘waardig’ zat ;)

Dankjewel voor je mooie antwoord en de complimenten :)

Reply
Lilian 30 september 2018 - 21:37

Dit lijkt een beetje op de principes van Stephen Covey. Toen mijn man begon over principes zei ik meteen dat ik die niet had, omdat principes er juist voor zorgen dat je niet onbevooroordeeld naar situaties kijkt. Kernwaarden was een betere vertaling geweest, denk ik.

Ik ben momenteel allemaal dingen over mezelf aan het opschrijven, maar niet gestructureerd, omdat ik juist zo waardevrij mogelijk dingen wil uitzoeken. Maar als ik klaar ben, heb ik vast mijn kernwaarden gevonden :-)

Reply
AnneAelise 4 oktober 2018 - 07:49

Ik begrijp je neiging vaste begrippen/oordelen te vermijden – iets dat mij nooit helemaal lukt, trouwens :P .. Stephen Covey moest ik even opzoeken, ik zie de overeenkomsten. Echter.. ik vraag me af waarop die ‘principes’ gebaseerd zijn? Ik zie een religieus man? Zo lang je na diep graven nog steeds een goed gevoel hebt bij de waarden die je naleeft lijkt er mij ‘niets aan ‘t handje’.. Misschien vervagen de kaders dan op gegeven moment vanzelf wel n beetje(?) ;)

Reply

Leave a Comment

* By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More